Artykuł z forum gdańskiej sekcji autorstwa Graduado Alemao o Mestre Waldemar. Polecam lekturę.
Kilka słów o Mestre Waldemar.
 Mestre Waldemar, a właściwie Waldemar Rodrigues da Paixao, urodził się 22 lutego 1916 roku w Ilha de Mare – Salvador, Brazylia. Znany był także jako Waldemar da Liberdade, Waldemar da Peru Vaz oraz Waldemar da Avenida Peixe. Naukę capoeira rozpoczął jako 20-latek w roku 1936 na przedmieściach miasta Salvador w miejscu zwanym Peri Peri. W tamtych czasach Mestre Waldemar pobierał nauki u wielu osób, chociaż tymi, którzy mieli największy wpływ na rozwój Waldemara, byli czterej znani capoeiristas - Mestre Ricardo de Cais do Porto, Talabi, Siri de Mangue oraz Canário Pardo. Sam Waldemar capoeira zaczął nauczać w roku 1940.
Barracão do Mestre Waldemar
 Mestre Waldemar był prawdopodobnie ostatnim z Mestre uczących capoeira „nie formalnie”. Podczas gdy Mestre Bimba i Mestre Pastinha nauczali capoeira w swoich akademiach, Waldemar nauczał gry na rodas, gdzie naukę przekazywał poprzez nakazywanie obserwowania oraz poprawianie swoich aluno biorących udział w rodas. Już wtedy Waldemar był bardzo znanym i szanowanym graczem oraz nauczycielem.
Rodas odbywały się w miejscu zwanym Corta-Braço – póżniejszej dzielnicy Liberdade, gdzie Waldemar zbudował swoje „Barracão”, później znane jako Barracão do Mestre Waldemar (chatka, barak mistrza Waldemara). Co niedzielę, odświętnie ubrani ludzie grali tam capoeira.
Waldemar zyskał sławę nie tylko dzięki swym umiejętnościom gracza, był także świetnym śpiewakiem. Gdy choroba Parkinsona oraz podeszły wiek zmusiły mistrza do zaprzestania gry, ten nadal potrafił przyciagnąć wielu znakomitych capoeiristas do swoich roda. Jego nie spotykany głos oraz sposób śpiewania był znany w całej Bahia. Oprócz tego sławę zdobyły piękne, ręcznie malowane, dekorowane wstążeczkami „Senhor do bomfim da Bahia” berimbau wykonywane przez samego mistrza.
W latach 80tych – stary, nie zdolny już do gry w roda i na berimbau Waldemar nadal starał się przekazywać swą tradycję, śpiewając przy okazji różnych wydarzeń związanych z capoeira oraz nagrywając płytę z Mestre Canjiquinha. Zmarł w roku 1990. Pogrzeb ufundowali capoeiristas oraz znajomi ze stowarzyszenia rzemieślników.
Ciekawostki.
 Pseudonimy Waldemara wywodziły się głównie od nazwy ulic, dzielnicy, bądź miejsca, w którym mieszkał.
Młody Mestre Posedo wziął 30 dni wolnego w pracy, by móc uczyć się u mistrza. W tym czasie pomagał mu przy prowadzeniu lokalu oraz przy tworzeniu berimbaus. Młody pełen wigoru i chętny „prawdziwej akcji” pewnego dnia zapytał ze złością:
- Mistrzu, czy nie zamierzasz dać mi jakiejś lekcji?
Mestre odpowiedział:
- Mój synu, mieszkasz tu ze mną już prawie miesiąc, towarzysząc mi każdego dnia, jeżeli to w ogóle nie nauczyło Cię capoeira, to nic Cię nie nauczy.
Powstało wiele piosenek o Mestre Waldemar, prawie każda większa grupa na świecie ma w swoim „repertuarze” piosenkę o tym mistrzu.
Mestre Waldemar podczas swoich rodas nie używał atabaque oraz jako pierwszy zaczął wyjmować struny z opon „na zimno” – prędzej opony palono, dopiero później wydobywano z nich strunę.
|
|
|
|
