Ciekawy zbiór cytatów z czasopism zajmujących się Capoeira. Tekst przetłumaczony z oryginału Shayna McHugh. Cztery różne punkty widzenia czterech różnych mestres.

Mestre Barrao

Na początku czułem pewien dyskomfort w nauczaniu nie-Brazylijczyków, ale dzisiaj przychodzi mi to dużo łatwiej dzięki doświadczeniu jakie na tym polu zdobyłem. Ludzie spoza Brazylii są dużo bardziej ufni i mocno zdyscyplinowani; jeżeli każę im powtórzyć tę samą technikę sto razy, to oni to robią. Brazylijczycy z kolei szukaliby wymówek, nie mają takiej determinacji. W Brazylii musisz wychować sobie ucznia, a dopiero potem uczyć go Capoeira. Z drugiej jednak strony łatwiej uczyć Brazylijczyków, ponieważ mówimy tym samym językiem, nie ma różnic kulturowych. Jednak to ludzie z zagraanicy dużo bardziej poświęcają się treningom.

(źródło: Ginga Capoeira, rok 4, nr 26)

Mestre Val Boa Morte

Capoeira w Australii ma się coraz lepiej, razem z różnymi instruktorami, proffesorami oraz mestres ciężko pracujemy, aby była interesująca i dobrze zorganizowana. Capoeira może rywalizować z innymi sztukami walki, a jest tu ich wiele. Jedyna różnica polega na tym, że Australijczycy są mniej spontaniczni, mają trochę mniej energii i więcej czasu zajmuje im zakochanie się w sztuce. W roda nie konkurują ze sobą, brakuje złośliwości, czy złych intencji. Mają do siebie szacunek nawzajem, zarówno na treningu jak i poza akademią. Najtrudniej przychodzi im nauka śpiewu, ponieważ nie zadobrze mówią po portugalsku.

(źródło: Ginga Capoeira, rok 2, nr 12)

Mestre Suino

To obosieczna broń, ponieważ cudzoziemcy zaczęli samodzielnie kierować capoeira; już teraz tworzą własne grupy, stowarzyszenia, kluby itd. W niedługim czasie przestaną potrzebować grup i organizacji z Brazylii, a mestres zaczną traktować jako kogoś, od kogo kupuje się pewną usługę. Kolejny aspekt to niekontrolowany wzrost ilości cudzoziemców, którzy prowadzą swoje zajęcia. Brazylijscy instruktorzy, w pogoni za ilością uczniów, pozwalają nie-Brazylijczykom na prowadzenie treningów. Ci instruktorzy zdobywają z czasem obywatelstwo kraju, w którym dają lekcję, uczą się języka - co ich powstrzyma przed samowolą? Czy to możliwe, że Brazylijczycy oddają cudzoziemcom capoeira za darmo?

(źródło: Praticando Capoeira, rok 3, nr 32)

Mestre Joao Grande

Czuję się spełniony prowadzeniem zajęć w USA. Jest dobrze. Capoeira jest dla wszystkich, dla całego świata. Jest dla mężczyzn, kobiet, dzieci. Jest też dla czarnych, czerwonych, sinych i żółtych. Jest w naszej krwii. Są ludzie, którzy mówią: Capoeira jest tylko dla czarnych... Nie. Jest dla każdego, kto chce się jej uczyć. Rodzimy się z capoeira zaszczepioną w naszych ciałach, bez względu na kolor skóry. Cudzoziemcy wnoszą nową wartość do Capoeira. Zwłaszcza kobiety. Poświęcają się bardzo mocno. Mężczyźni również trenują bardzo dużo, ale nie tak bardzo jak kobiety. W Europie podczas wydarzeń związanych z Capoeira, pojawia się tak samo dużo kobiet jak mężczyzn, a każda z własnym berimbau.

(źródło: wywiad z Poloca - www.nzinga.org.br)